Home » Nowelizacje » Zmiany w ustawie o VAT od dnia 1 stycznia 2014 r. » Obowiązek podatkowy VAT od dnia 1 stycznia 2014 r. » Moment powstania obowiązku podatkowego w przypadku usług wykonanych częściowo od dnia 1 stycznia 2014 r.

Moment powstania obowiązku podatkowego w przypadku usług wykonanych częściowo od dnia 1 stycznia 2014 r.

Znajdź nas na Fecebooku

Znajdź nas na Google Plus

Obowiązek podatkowy VAT 2014 – moment powstania obowiązku podatkowego w przypadku usług wykonanych częściowo od dnia 1 stycznia 2014 r.

 

 

 

Obowiązek podatkowy VAT 2014 – zgodnie z treścią art. 19a ust. 2 ustawy o VAT – reguła ogólna jest również stosowana do usługi częściowej. Przepis ten zawiera również wskazówki, co należy rozumieć przez usługę częściową. Dotychczas ustawa o VAT zawierała podobną regulację (art. 19 ust. 4 i 5 tej ustawy), jednak bez wskazania, co należy rozumieć przez usługę częściową. Od dnia 1 stycznia 2014 r. definicja usługi częściowej nie narusza przepisów Dyrektywy 2006/112/WE i odpowiada stosowanej w niektórych państwach członkowskich Unii Europejskiej.

 

Od dnia 1 stycznia 2014 r. usługę częściową stanowi określona część podzielnej w sensie gospodarczym usługi, dla której to części określono zapłatę. Takie rozwiązanie pomoże w ustaleniu obowiązku podatkowego np. w przypadku usług przyjmowanych częściowo, m.in. usług budowlanych, które nie zostały objęte przepisem art. 19a ust. 3.

 

Ponadto art. 19a ust. 3 stanowi, że w przypadku usług, dla których w związku z ich świadczeniem ustalano następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się je za wykonane z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tych usług. Takie podejście realizuje postanowienia Dyrektywy 2006/112/WE zawarte w art. 64.

 

W przypadku usług świadczonych w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla których w związku z ich świadczeniem, w danym roku nie upływałyby terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się je za wykonane z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tych usług (art. 19a ust. 3 zdanie drugie ustawy o VAT). Przez rok należy rozumieć 12 kolejnych następujących po sobie miesięcy. Takie określenie momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku usług o charakterze ciągłym odpowiada przepisom Dyrektywy 2006/112/WE. Zgodnie z art. 64 tej dyrektywy w przypadku usług wykonywanych w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, które nie wiążą się z zapłatą zaliczki lub płatnościami w tym okresie, uważa się je za dokonane z upływem każdego roku kalendarzowego, do czasu zakończenia świadczenia usług. Dyrektywa umożliwia jednak państwom członkowskim przyjęcie, w niektórych przypadkach, że dostawy towarów i świadczenie usług, dokonywane w sposób ciągły przez pewien okres, uważa się za dokonane z upływem okresów nie dłuższych niż rok.

 


Przepis art. 19a ust. 3 ustawy o VAT stosuje się odpowiednio do dostawy towarów, z wyjątkiem dostawy towarów (wydania ich) na podstawie umowy dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione (art. 19a ust. 4). Należy pamiętać, że towarem na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług są również wszelkie postacie energii.

 

 

 

Treść przepisu

 

 

 

Art. 19a ust. 2. W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono zapłatę.

 

Art. 19a ust. 3. Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.

 

Art. 19a ust. 4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów, z wyjątkiem dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2.

 Powrót do menu kategorii